Гистак в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению гистака в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток гистака, взаимодействие с другими лекарствами, применение гистака (таблетки) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Гистак®
Международное название: Ранитидин
Лекарственная форма: Таблетки, покрытые пленочной оболочкой, 150 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
A Средства, влияющие на пищеварительную систему и метаболизм
A02 Препараты для лечения кислотозависимых заболеваний
A02B Средства для лечения пептической язвы и гастроэзофагеальной рефлюксной болезни
A02B A Антагонисты h2-рецепторов
Фарм. группа:
Противоязвенные препараты и препараты для лечения гастроэзофагеального рефлюкса. Блокаторы Н2 - гистаминовых рецепторов. Код АТС A02BA02
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте при температуре не выше 25 ºС. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
3 года. Не использовать после истечения срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки круглой формы, с двояковыпуклой поверхностью, покрытые пленочной оболочкой белого или почти белого цвета, с гравировкой «HISTAC 150» на одной стороне и «RANBAXY» на другой.

Состав гистака в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество гистака

ранитидина гидрохлорида 167.50 мг (эквивалентно ранитидину 150 мг)
167.50 мг ранитидин гидрохлориді (150 мг ранитидинге баламалы)

Вспомогательные вещества в гистаке

целлюлоза микрокристаллическая, натрия кроскармеллоза, кремния диоксид коллоидный безводный, магния стеарат, тальк очищенный, состав оболочки: гидроксипропилметилцеллюлоза, этилцеллюлоза, масло касторовое, титана диоксид Е171, тальк очищенный
микрокристалды целлюлоза, натрий кроскармеллозасы, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, магний стеараты, тазартылған тальк, қабықтың құрамы: гидроксипропилметилцеллюлоза, этилцеллюлоза, майсана майы, титанның қостотығы Е171, тазартылған тальк

Показания к применению таблеток гистака

  • лечение и профилактика обострений язвенной болезни желудка и двенадцатиперстной кишки
  • лечение патологических гиперсекреторных состояний (синдром Золлингера-Эллисона, системный мастоцитоз, хроническая эпизодическая диспепсия)
  • гастроэзофагеальная рефлюксная болезнь
  • эрозивный эзофагит
  • лечение и профилактика эрозий и язв желудка или двенадцатиперстной кишки, вызванных приемом нестероидных противовоспалительных средств
  • профилактика желудочного кровотечения при «стрессовых» язвах желудка у тяжело больных пациентов
  • профилактика развития кислотной аспирации (синдром Мендельсона) перед общей анестезией, особенно при родах
  • асқазан мен он екі елі ішектің ойық жаралы ауруының асқынуларын емдеу және алдын алу
  • патологиялық асқын сөліністі жай-күйлерді емдеу (Золлингер-Эллисон синдромы, жүйелі мастоцитоз, созылмалы көріністі диспепсия)
  • гастроэзофагеальді рефлюкс ауруы
  • эрозиялық эзофагит
  • қабынуға қарсы стероидты емес дәрілерді қабылдаумен байланысты асқазан мен он екі елі ішектің эрозиялары мен ойық жараларын емдеу және алдын алу
  • ауыр науқасты емделушілердегі асқазанның «стрестік» ойық жаралары кезінде асқазаннан қан кетулердің алдын алу
  • әсіресе, босану кезінде жалпы жансыздандырудың алдында қышқылды аспирация дамуының алдын алу (Мендельсон синдромы)

Противопоказания гистака в таблетках

  • повышенная чувствительность к ранитидину или другим компонентам препарата
  • острая порфирия (в т.ч. в анамнезе)
  • беременность и период лактации
  • детский и подростковый возраст до 18 лет
  • ранитидинге немесе препараттың басқа құрамдас бөліктеріне жоғары сезімталдық
  • жедел порфирия (соның ішінде сыртартқыдағы)
  • жүктілік және лактация кезеңі
  • 18 жасқа дейінгі балалық және жасөспірімдік кезең

Побочные действия таблеток гистака

Часто
  • тошнота, рвота, дискомфорт, боли в животе, запор, диарея
Редко
  • головокружение, сонливость, бессонница, спутанность сознания, беспокойство, депрессия, галлюцинация (преимущественно у тяжело больных и пожилых пациентов)
  • нечеткость зрения, которая может быть связана с изменением аккомодации
  • обратимые непроизвольные движения
  • аритмии, такие как тахикардия, брадикардия, артериовентрикулярная блокада, экстрасистолия
  • панкреатит, гепатоцеллюлярный, холестатический гепатит с желтухой или без, печеночная недостаточность, повышение активности АЛТ, повышение креатинина сыворотки крови
  • артралгия, миалгия
  • лейкопения, гранулоцитопения, тромбоцитопения, агранулоцитоз, панцитопения, апластическая анемия
  • гиперпролактинемия, галакторея, аменорея, гинекомастия, снижение потенции у мужчин
  • аллергические реакции: сыпь, полиморфная эритема, крапивница, бронхоспазм, ангионевротический отек
  • гипотония, боли в грудной клетке
  • лихорадка
  • алопеция
  • васкулит
Очень редко
  • головная боль (иногда сильная)
  • анафилактический шок
  • гемолитическая анемия
  • интерстициальный нефрит
Жиі
  • жүрек айну, құсу, дискомфорт, іштің ауыруы, іш қату, диарея
Сирек
  • бас айналу, ұйқышылдық, ұйқысыздық, сананың шатасуы, мазасыздық, депрессия, елестеулер (көбіне ауыр науқастарда және егде жастағы емделушілерде)
  • аккомодацияның өзгеруімен байланысты болуы мүмкін анық көрмеу
  • қайтымды еріктен тыс қимыл-әрекеттер
  • тахикардия, брадикардия, артериовентрикулярлық бөгеліс, экстрасистолия сияқты аритмиялар
  • панкреатит, сарғаюы бар немесе онсыз гепатоцеллюлярлық, холестатикалық гепатит, бауыр жеткіліксіздігі, АЛТ белсенділігінің жоғарылауы, қан сарысуы креатининінің жоғарылауы
  • артралгия, миалгия
  • лейкопения, гранулоцитопения, тромбоцитопения, агранулоцитоз, панцитопения, апластикалық анемия
  • гиперпролактинемия, галакторея, аменорея, гинекомастия, ерлерде потенцияның төмендеуі
  • аллергиялық реакциялар: бөрту, полиморфтық эритема, есекжем, бронх түйілуі, ангионевротикалық ісіну
  • гипотония, кеуде қуысындағы ауырулар
  • қызба
  • алопеция
  • васкулит
Өте сирек
  • бас ауыру (кейде қатты)
  • анафилактикалық шок
  • гемолитикалық анемия
  • интерстициальді нефрит

Особые указания к применению

Перед началом применения препарата необходимо исключить возможность наличия злокачественного процесса пищевода, желудка или двенадцатиперстной кишки у пациентов с язвой желудка (а также, если показания включают диспепсию, у пациентов среднего возраста и старше, с новыми или недавно появившимися симптомами диспепсии), так как лечение ранитидином может скрыть симптомы злокачественного заболевания.

Так как ранитидин выводится, главным образом, почками, необходимо корректировать дозировку у пациентов со сниженной почечной функцией. Рекомендуется уменьшить дозу препарата. В случае необходимости прекращения лечения препарат отменяют, постепенно уменьшая дозу, во избежание опасности рецидива язвенной болезни.

Необходимо соблюдать осторожность у пациентов с дисфункцией печени, так как ранитидин метаболизируется в печени.

Рекомендуется регулярное наблюдение пациентов, принимающих нестероидные противовоспалительные препараты одновременно с ранитидином, особенно у пожилых пациентов и у пациентов с пептической язвой в анамнезе.

У пожилых, пациентов с хроническими заболеваниями легких, диабетом или с иммунной недостаточностью, может быть повышенный риск развития пневмонии.

Таблетки Гистак® содержат касторовое масло в качестве вспомогательного вещества, которое может вызывать расстройство желудка и диарею.

Тесты на белок в моче с использованием колориметрического метода могут давать ложноположительные результаты во время терапии ранитидином, поэтому рекомендуется тестирование с помощью сульфосалициловой кислоты.

Гериатрия
Известно, что ранитидин в значительной степени выводится почками и опасность токсических реакций на данный препарат может быть выше у пациентов со сниженной почечной функцией. Так как у пожилых пациентов большая вероятность сниженной почечной функции, необходимо с осторожностью назначать дозу, также необходимо контролировать почечную функцию.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
В период лечения необходимо воздержаться от занятий потенциально опасными видами деятельности, требующими повышенной концентрации внимания и быстроты психомоторных реакций.
Препаратты қолдануды бастар алдында асқазанының ойық жарасы бар емделушілерде өңештің, асқазанның немесе он екі елі ішектің қатерлі үдерісінің болу мүмкіндігін жоққа шығару қажет (сонымен қатар, егер жаңа немесе таяуда пайда болған диспепсия белгілері бар орта жастағы және одан асқан емделушілерге көрсетілімдерде диспепсия бар болса), өйткені ранитидинмен емдеу қатерлі ауру белгілерін бүркемелеуі мүмкін.

Ранитидин, негізінен, бүйрекпен шығарылатындықтан бүйрек қызметі төмендеген емделушілерде дозалауды ретке келтіру қажет. Препараттың дозасын азайту ұсынылады. Емдеуді қысқарту қажет болған жағдайда ойық жаралы аурудың қайталану қаупін болдырмау үшін препаратты дозаны біртіндеп азайта тоқтатады.

Ранитидин бауырда метаболизденетіндіктен бауыр қызметі бұзылған емделушілерде сақтық шараларын қадағалау қажет.

Қабынуға қарсы стероидты емес препараттарды ранитидинмен бір мезгілде қабылдайтын емделушілерді, әсіресе, егде жастағы емделушілерді және сыртартқысында пептикалық ойық жаралары бар емделушілерді ұдайы қадағалауға кеңес беріледі.

Созылмалы өкпе аурулары, диабеті немесе иммундық жетіспеушілігі бар егде жастағы емделушілерде пневмонияның жоғары даму қаупі болуы мүмкін.

Гистак® таблеткаларының құрамында қосымша зат ретіндегі майсана майы бар, ол асқазан бұзылысы мен диареяны туындатуы ықтимал.

Колориметриялық әдісті пайдаланумен несептегі ақуызға жасалған тестілер ранитидинмен емделу кезінде жалған оң нәтижелер беруі мүмкін, сондықтан сульфосалицил қышқылының көмегімен тестілеу ұсынылады.

Гериатрия
Ранитидиннің едәуір дәрежеде бүйрекпен шығарылатыны белгілі, сосын да бүйрек қызметі төмендеген емделушілерде осы препаратқа болатын уытты реакциялардың қауіптілігі жоғары болады. Егде жастағы емделушілерде бүйрек қызметінің төмендеу ықтималдығы зор екендіктен, дозаны абайлап тағайындап, әрі бүйрек қызметін бақылау қажет.

Дәрілік заттың автокөлікті және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Емделу кезеңінде жоғары зейін шоғырландыруды және психомоторлық реакциялар жылдамдығын талап ететін аса қауіпті қызмет түрлерімен айналысуды қоя тұру қажет.

Дозировка и способ применения

Внутрь взрослым, Гистак® принимают независимо от времени приёма пищи, таблетку глотают целиком, запивая небольшим количеством воды.

Язвенная болезнь желудка и двенадцатиперстной кишки

Лечение обострений: по 150 мг 2 раза в сутки (утром и вечером) или 300 мг на ночь. В большинстве случаев язвы желудка и двенадцатиперстной кишки заживают в течение 4 недель. У пациентов с незарубцевавшимися за этот срок язвами заживление обычно происходит на фоне продолжения лечения в течение последующих 4 недель.

Профилактика обострений: по 150 мг перед сном. Профилактика при сниженной дозировке 150 мг перед сном рекомендуется пациентам, отреагировавшим на кратковременную терапию, особенно пациентам с рецидивирующей язвой в анамнезе.

Эрозии и язвы желудка и двенадцатиперстной кишки, связанные с приемом НПВП

Лечение: по 150 мг 2 раза в сутки или 300 мг 1 раз в сутки (на ночь) в течение 8 недель. При лечении язвенной болезни желудка и двенадцатиперстной кишки, связанных с НПВП прием препарата в дозе 300 мг 2 раза в сутки в течение 4 недель более эффективен, чем прием доз по 150 мг 2 раза в сутки или 300 мг 1 раз на ночь в течение 4 недель. Повышение дозы не приводит к увеличению частоты возникновения побочных эффектов.

Профилактика образования эрозий и язв, связанных с приемом НПВП: по 150 мг 2 раза в сутки одновременно с применением нестероидных противовоспалительных препаратов.

Синдром Золлингера-Эллисона: начальная доза составляет 150 мг 2 раза в сутки или 300 мг на ночь. При необходимости доза может быть увеличена до 6 г в сутки.

Гастроэзофагеальная рефлюксная болезнь: терапевтическая доза по 150 мг 2 раза в сутки или 300 мг на ночь.

Эрозивный эзофагит: рекомендуемая пероральная доза Гистак® составляет 150 мг 2 раза в сутки. У пациентов с тяжелой формой эзофагита доза ранитидина доза может быть увеличена до 150 мг 4 раза в сутки.

Хроническая эпизодическая диспепсия: Гистак® назначают по 150 мг 2 раза в сутки на протяжении 6 недель. В случае отсутствия положительного эффекта от лечения, а также в случае ухудшения состояния на фоне лечения следует провести тщательное обследование.

Профилактика кровотечений из «стрессовых» язв: у тяжелобольных пациентов, после того, как пациент сможет принимать пищу через рот, парентеральное применение ранитидина можно заменить назначением Гистак® внутрь в дозе 150 мг 2 раза в сутки.

Профилактика развития синдрома Мендельсона: 150 мг за 2 часа до анестезии, а также, желательно, 150 мг накануне вечером. В качестве альтернативы можно использовать инъекцию ранитидина. Роженицам во время родов необходимо принимать по 150 мг каждые 6 часов, но если требуется общий наркоз рекомендуется дополнительно принять недисперсный антацид (напр., цитрат натрия). Необходимо наблюдать за пациентами во избежание аспирации кислотным содержимым желудка.

Применение при почечной недостаточности
Пациентам со сниженной почечной функцией (клиренс креатинина менее 50 мл/мин) рекомендуется суточная доза 150 мг ранитидина. У пожилых пациентов большая вероятность сниженной почечной функции, поэтому необходимо с осторожностью назначать дозу и контролировать почечную функцию, при уровне креатинина > 3,3 мг/дл – по 75 мг 2 раза в сутки.

Пациентам, подвергающимся гемодиализу следует принимать 150 мг ранитидина сразу после диализа, так как в результате гемодиализа снижается его концентрация в крови.
Гистакты® ересектер ас ішу уақытына байланыссыз ішке қабылдайды, таблетканы аздаған су мөлшерімен іше отырып, бүтіндей жұтады.

Асқазан мен он екі елі ішектің ойық жаралы ауруы

Асқынуларды емдеу: тәулігіне 2 рет 150 мг-ден (таңертең және кешкілік) немесе түнге қарай 300 мг. Көпшілік жағдайларда асқазан мен он екі елі ішектің ойық жаралары 4 апта ішінде жазылады. Осы уақыт ішінде тыртықтанбаған ойық жаралары бар емделушілерде, әдетте, кейінгі 4 апта ішінде емделуді жалғастыру аясында жазылады.

Асқынулардың алдын алу: ұйықтар алдында 150 мг. Ұйықтар алдында 150 мг азайған дозамен алдын алу қысқа мерзімді емдеуге жауап берген емделушілерге, әсіресе сыртартқысында қайталанған ойық жарасы бар емделушілерге ұсынылады.

ҚҚСП қабылдаумен байланысты асқазан мен он екі елі ішектің эрозиялары мен ойық жаралары

Емі: 8 апта бойы тәулігіне 2 рет 150 мг-ден немесе тәулігіне 1 рет 300 мг-ден (түнге қарай). ҚҚСП қабылдаумен байланысты асқазан мен он екі елі ішектің ойық жараларын емдегенде препаратты 4 апта бойына тәулігіне 2 рет 300 мг дозадан қабылдау, 4 апта бойына тәулігіне 2 рет 150 мг немесе 1 рет түнге қарай 300 мг дозадан қабылдауға қарағанда, тиімдірек. Дозаны көбейту жағымсыз әсерлердің пайда болу жиілігінің ұлғаюына әкелмейді.

ҚҚСП қабылдаумен байланысты эрозиялар мен ойық жаралар түзілуінің алдын алу: тәулігіне 2 рет 150 мг-ден қабынуға қарсы стероидты емес препараттарды бір мезгілде қолданумен.

Золлингер-Эллисон синдромы: бастапқы доза тәулігіне 2 рет 150 мг немесе түнге қарай 300 мг. Қажет болса, дозаны тәулігіне 6 г-ге дейін көбейтуге болады.

Гастроэзофагеальді рефлюкс ауруы: емдік доза тәулігіне 2 рет 150 мг немесе түнге қарай 300 мг.

Эрозиялық эзофагит: ішу арқылы ұсынылатын Гистак® дозасы тәулігіне 2 рет 150 мг құрайды. Эзофагиттің ауыр түрі бар емделушілерде ранитидин дозасын тәулігіне 4 рет 150 мг-ге дейін көбейтуге болады.

Созылмалы көріністік диспепсия: Гистак® 6 апта бойына тәулігіне 2 рет 150 мг-ден тағайындалады. Емдеуден оң әсер болмаған жағдайда, сондай-ақ емдеу аясында жай-күй нашарлаған жағдайда мұқият тексеру жүргізу қажет.

«Стрестік» ойық жаралардан қан кетулердің алдын алу: ауыр науқасты емделушілерде, емделуші ауыз арқылы тамақ іше алған бойда, ранитидинді парентеральді қолдануды Гистакты® тәулігіне 2 рет 150 мг дозада ішке тағайындаумен алмастыруға болады.

Мендельсон синдромы дамуының алдын алу: жансыздандыруға дейін 2 сағат бұрын 150 мг, сондай-ақ, қарсаңындағы кеште 150 мг қабылдаған дұрыс. Балама ретінде ранитидин инъекциясын пайдалануға болады. Босанушыларға босану кезінде әр 6 сағат сайын 150 мг қабылдау қажет, бірақ егер жалпы наркоз қажет болса, қосымша дисперсиялық емес антацид (мысалы, натрий цитраты) қабылдау ұсынылады. Асқазан құрамындағы қышқылдың аспирациялануын болдырмау үшін емделушілерді қадағалау қажет.

Бүйрек жеткіліксіздігінде қолдану

Бүйрек қызметі төмендеген емделушілерге (креатинин клиренсі минутына 50 мл-ден аз) ранитидиннің тәуліктік 150 мг дозасы ұсынылады. Егде жастағы емделушілерде бүйрек қызметінің төмендеу ықтималдығы зор, сондықтан дозаны абайлап тағайындап, бүйрек қызметін қадағалау қажет, > 3,3 мг/дл креатинин деңгейінде – тәулігіне 2 рет 75 мг.

Гемодиализдегі емделушілер 150 мг ранитидинді диализден кейін бірден қабылдау керек, өйткені гемодиализ нәтижесінде оның қандағы концентрациясы төмендейді.

Взаимодействие с лекарствами

Гистак® обладает способностью воздействовать на абсорбцию, метаболизм или почечную экскрецию других препаратов. Измененная фармакокинетика может повлечь за собой коррекцию дозы необходимого препарата или прекращение приема ранитидина. Отмечено, что ранитидин влияет на биодоступность других препаратов посредством нескольких разных механизмов, таких как конкуренция за почечную канальцевую секрецию, изменение желудочного рН и ингибирование ферментов Р450 цитохрома.

Ингибирование системы оксигеназы со смешанной функцией, связанной с цитохромом Р450: есть данные, что ранитидин при терапевтических дозах угнетает метаболизм препаратов, инактивированных данной ферментной системой, таких как диазепам, лидокаин, дифенин, пропранолол, теофиллин, метронидазол, буформин и др.

Конкуренция за почечную канальцевую секрецию: так как ранитидин частично выводится катионной системой, это может повлиять на клиренс других препаратов выводимых тем же путем (напр., дигоксин, морфин, прокаинамид, хинидин, хинин, триамтерен, триметоприм, ванкомицин и др.)

Изменение желудочного рН: Гистак® может изменять абсорбцию препаратов, у которых желудочный рН является важным определителем биодоступности. Биодоступность определенных препаратов может быть нарушена. Это может вызвать или увеличение абсорбции (напр., триазолам, мидазолам, глипизид), или снижение абсорбции (напр., кетоконазол, атазанавир, делавиридин, гефитиниб). Рекомендуется соответствующее клиническое наблюдение.

Прокаинамид: ранитидин, субстрат почечной органической катионной транспортной системы, может повлиять на клиренс других препаратов выводимых тем же путем. Высокие дозы Гистака® (напр., такие которые используются при лечении синдрома Золлингера-Эллисона) продемонстрировали снижение почечной экскреции прокаинамида и N-ацетилпрокаинамида, метопролола, приводящие к повышенным уровням данных препаратов в плазме. Хотя данное взаимодействие маловероятно имеет клиническое значение при обычных дозах Гистака®, целесообразно выявлять токсичность прокаинамида при одновременном введении с пероральным ранитидином в дозах выше 300 мг в сутки.

Варфарин: имеются сообщения об измененном протромбиновом времени среди пациентов при сопутствующей терапии варфарином и ранитидином. Рекомендуется тщательное наблюдение за изменениями протромбинового времени при сопутствующем лечении ранитидином.

Атазанавир: абсорбция атазанавира может быть уменьшена на основании известных взаимодействий с другими препаратами, повышающими желудочный рН. Использовать с осторожностью (см. инструкцию атазанавира).

Делавирдин: абсорбция делавирдина может быть ослаблена на основании известных взаимодействий с другими препаратами, повышающими желудочный рН. Постоянное использование антагонистов Н2-рецепторов с делавирдином не рекомендуется.

Гефитиниб: воздействие гефитиниба снижено на 44% при одновременном введении ранитидина и бикарбоната натрия (дозируется для поддержания желудочного рН выше 5.0). Использовать с осторожностью.

Глипизид: у пациентов с диабетом, воздействие глипизида увеличилось на 34% после приема однократной 150 мг дозы перорального ранитидина. Необходимо проводить клиническое наблюдение перед началом и прекращением приема ранитидина.

Кетоконазол: воздействие перорального кетоконазола снизилось до 95% при сопутствующем введении перорального ранитидина при режиме для поддержания желудочного рН на 6 и выше. Степень взаимодействия с обычной дозой ранитидина (150 мг 2 раза в сутки) неизвестна.

Мидазолам: воздействие перорального мидазолама увеличилось при введении с пероральным ранитидином дозами по 150 мг 2 раза в сутки. Необходимо наблюдать пациентов на наличие избыточного или длительного седативного эффекта при одновременном введении с пероральным мидазоламом.

Триазолам: воздействие триазолама увеличилось примерно на 30% при введении с пероральным ранитидином дозами по 150 мг 2 раза в сутки. Необходимо наблюдать пациентов на наличие избыточного или длительного седативного эффекта.

При одновременном приеме с антацидами, сукральфатом в высоких дозах возможно нарушение абсорбции ранитидина, поэтому интервал между приемами этих препаратов должен составлять не менее 2 ч.

Лекарственные средства, угнетающие костный мозг повышают риск нейтропении и других цитопений.

Прием ранитидина с теофиллином может вызвать повышение концентрации теофиллина в плазме с появлением побочных эффектов – тахикардии, судорог, тревожности.

Одновременное применение ранитидина и алкоголя способствует повышению уровня алкоголя в крови. Курение снижает эффективность ранитидина.

Признаки взаимодействия между ранитидином и амоксициллином или метронидазолом отсутствуют.
Гистактың® басқа препараттардың сіңірілуіне, метаболизміне және бүйрекпен шығарылуына әсер ету қабілеті бар. Өзгерген фармакокинетиканың соңынан қажетті препараттың дозасын реттеу немесе ранитидинді қабылдауды тоқтату керек болады. Ранитидиннің бүйректің өзекшелік сөлінісі үшін бәсекелестік, асқазандық рН өзгерісі және Р450 цитохромы ферменттерінің тежелісі сияқты бірнеше әртүрлі механизмдер арқылы басқа препараттардың биожетімділігіне әсер етуі байқалған.

Р450 цитохромымен байланысты аралас қызметі бар оксигеназа жүйесінің тежелісі: ранитидиннің емдік дозаларда осы ферменттік жүйе арқылы белсенділігінен айрылған диазепам, лидокаин, дифенин, пропранолол, теофиллин, метронидазол, буформин және басқа препараттардың метаболизмін бәсеңдетеді.

Бүйректің өзекшелік сөлінісі үшін бәсекелестік: ранитидин ішінара катиондық жүйемен шығарылатындықтан, бұл сол жолмен шығарылатын басқа препараттардың клиренсіне ықпал ете алады (мысалы, дигоксин, морфин, прокаинамид, хинидин, хинин, триамтерен, триметоприм, ванкомицин және т. б.)

Асқазандық рН өзгерісі: Гистак® биожетімділіктің маңызды анықтауышы асқазандық рН болып табылатын препараттардың сіңірілуін өзгерте алады. Белгілі бір препараттардың биожетімділігі бұзылуы мүмкін. Бұл не сіңірілудің артуын (мысалы, триазолам, мидазолам, глипизид), не сіңірілудің төмендеуін туындатады (мысалы, кетоконазол, атазанавир, делавиридин, гефитиниб). Тиісті клиникалық қадағалау ұсынылады.

Прокаинамид: ранитидин, бүйректің органикалық катиондық тасымал жүйесінің субстраты ұқсас жолмен шығарылатын басқа препараттардың клиренсіне ықпал етуі мүмкін. Гистактың® жоғары дозалары (мысалы, Золлингер-Эллисон синдромын емдеген кезде пайдаланатындар) плазмадағы осы препараттар деңгейлерінің жоғарылауына әкелетін прокаинамидтің және N-ацетилпрокаинамидтің, метопрололдың бүйрекпен шығарылуының төмендеуін көріністеді. Әдеттегі Гистак® дозаларында осы әрекеттесудің клиникалық мәнге ие болу ықтималдығы аз болса да, ішу арқылы қабылданатын тәулігіне 300 мг-ден жоғары дозалардағы ранитидинмен бір мезгілде енгізгенде прокаинамид уыттылығын анықтау мақсатқа сай келеді.

Варфарин: варфарин мен ранитидиннің қатарлас емінде емделушілер арасында протромбин уақытының өзгергені жөнінде хабарламалар бар. Ранитидинмен қатарлас емдегенде протромбин уақытының өзгерістерін мұқият қадағалау ұсынылады.

Атазанавир: атазанавирдің сіңірілуі асқазан рН-ын арттыратын басқа препараттармен белгілі өзара әрекеттесулер негізінде азаюы мүмкін. Сақтықпен пайдалану керек (атазанавирдің нұсқаулығын қараңыз).

Делавирдин: делавирдиннің сіңірілуі асқазан рН-ын арттыратын басқа препараттармен белгілі өзара әрекеттесулер негізінде әлсіреуі мүмкін. Н2-рецепторларының антагонистерін делавирдинмен үнемі пайдалануға болмайды.

Гефитиниб: гефитинибтің әсер етуі ранитидин мен натрий бикарбонатын бір мезгілде енгізгенде 44% төмендеген (5.0-ден артық асқазан рН-ын ұстап тұру үшін дозаланады). Сақтықпен пайдалану керек.

Глипизид: диабеті бар емделушілерде ранитидиннің 150 мг дозасын ішу арқылы бір рет қабылдағаннан кейін глипизидтің әсер етуі 34% артты. Ранитидинді қабылдауды бастамас бұрын және тоқтату алдында клиникалық бақылау жүргізу қажет.

Кетоконазол: ішу арқылы қабылданатын кетоконазолдың әсер етуі 6 және одан жоғары асқазан рН-ын ұстап тұратын режимде ішу арқылы ранитидинді қатарлас енгізгенде 95%-ға дейін төмендеді. Ранитидиннің әдеттегі дозасымен (тәулігіне 2 рет 150 мг) өзара әрекеттесу дәрежесі белгісіз.

Мидазолам: ішу арқылы қабылданатын мидазоламның әсер етуі ішу арқылы ранитидинмен тәулігіне 2 рет 150 мг дозаларда енгізгенде ұлғайды. Мидазоламмен ішу арқылы бір мезгілде енгізгенде емделушілерді шамадан тыс немесе ұзаққа созылатын тыныштандырғыш әсердің тиімділігі тұрғысынан қадағалау қажет.

Триазолам: триазоламның әсер етуі ранитидинмен ішу арқылы тәулігіне 2 рет 150 мг дозаларда енгізгенде шамамен 30% ұлғайды. Емделушілерді тыныштандырғыш әсердің артық мөлшерде болуы немесе ұзаққа созылуы тұрғысынан қадағалау қажет.

Антацидтермен, сукральфатпен жоғары дозаларда бір мезгілде қабылдағанда ранитидиннің сіңірілуі бұзылуы мүмкін, сондықтан осы препараттарды қабылдау арасындағы аралық 2 сағаттан кем болмауға тиіс.

Сүйек кемігін бәсеңдететін дәрілік заттар нейтропения және басқа цитопениялар қаупін арттырады.

Ранитидинді теофиллинмен қабылдау тахикардия, құрысулар, үрейлену сияқты жағымсыз әсерлердің білінуімен плазмада теофиллин концентрациясының көтерілуін туындатуы ықтимал.

Ранитидинді алкогольмен бір мезгілде қолдану қанда алкоголь деңгейінің жоғарылауына ықпал етеді. Темекі тарту ранитидиннің тиімділігін төмендетеді.

Ранитидин мен амоксициллин немесе метронидазол арасында өзара әрекеттесу нышандары жоқ.

Передозировка гистаком в таблетках

Симптомы: изменение походки, гипотония, брадикардия, желудочковые аритмии, судороги

Лечение: промывание желудка, симптоматическая и поддерживающая терапия; при развитии судорог — в/в диазепам, при брадикардии — атропин, при желудочковых аритмиях — лидокаин. Эффективен гемодиализ.
Белгілері: жүріс-тұрыстың өзгеруі, гипотония, брадикардия, қарыншалық аритмиялар, құрысулар

Емі: асқазанды шаю, белгісіне қарай және демеуші ем; құрысулар дамығанда — к/і диазепам, брадикардияда — атропин, қарыншалық аритмияларда — лидокаин. Гемодиализ тиімді.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Всасывание
После приема внутрь ранитидин быстро всасывается из желудочно-кишечного тракта. Биодоступность составляет примерно 50%. Пиковые концентрации в плазме отмечаются через 2-3 ч после приема внутрь в дозе 150 мг и составляют 440-545 нг/мл. Прием пищи не влияет на степень абсорбции.

Распределение
Объем распределения приблизительно 1.4 л/кг. Связывание с белками плазмы в среднем составляет 15%.

Метаболизм
Главный метаболит обнаруженный в моче - N-оксид (< 4% дозы), в меньших количествах образуется S-оксид (1%) и десметил-ранитидин (1%). Все эти метаболиты являются фармакологически неактивными. Остальное экскретируется с фекалиями. Выделяется с грудным молоком. Проникает через плацентарный барьер.

Выведение
Выводится преимущественно почками путем канальцевой секреции. Почечный клиренс составляет примерно 410 мл/мин. Около 30 % препарата выводится из организма в неизменном виде через 24 часа. Период полувыведения составляет 2.5-3 часа.

Гериатрия
Период полувыведения из плазмы удлинен и общий клиренс снижен у пожилых из-за снижения почечной функции. Период полувыведения у пожилых составляет 3-4 часа. Пиковые уровни в среднем составляют 526 нг/мл после дозы 150 мг два раза в сутки и возникают примерно через 3 часа.
Сіңуі
Ішке қабылдағаннан кейін ранитидин асқазан-ішек жолынан жылдам сіңеді. Биожетімділігі шамамен 50% құрайды. Плазмадағы жоғары шекті концентрациялары 150 мг дозаны ішке қабылдағаннан кейін 2-3 сағаттан соң байқалып, 440-545 нг/мл құрайды. Ас ішу сіңірілу дәрежесіне әсер етпейді.

Таралуы
Таралу көлемі шамамен 1.4 л/кг. Плазма ақуыздарымен байланысуы орташа 15% құрайды.

Метаболизмі
Несепте табылған басты метаболит – N тотығы (< 4% доза), аздаған мөлшерлерде S тотығы (1%) мен десметил-ранитидин (1%) түзіледі. Осы метаболиттердің бәрі фармакологиялық тұрғыда белсенді емес болып саналады. Қалғаны нәжістермен шығарылады. Емшек сүтімен бөлініп шығады. Плаценталық бөгет арқылы өтеді.

Шығарылуы
Көбіне бүйрекпен өзекшелік сөлініс арқылы шығарылады. Бүйрек клиренсі шамамен 410 мл/мин құрайды. 30%-ға жуық препарат ағзадан өзгермеген күйде 24 сағаттан соң шығарылады. Жартылай шығарылу кезеңі 2.5-3 сағат құрайды.

Гериатрия
Егде жастағыларда бүйрек қызметінің кемуі салдарынан плазмадан жартылай шығарылу кезеңі ұзарған және жалпы клиренс төмендеген. Егде жастағыларда жартылай шығарылу кезеңі 3-4 сағат құрайды. Жоғары шектік деңгейлері, тәулігіне екі рет 150 мг дозадан кейін, орташа алғанда, 526 нг/мл құрайды және шамамен 3 сағаттан соң білінеді.

Фармакодинамика

Гистак® является блокатором Н2-гистаминовых рецепторов париетальных клеток слизистой оболочки желудка. Ранитидин не понижает сывороточный Ca++ при гиперкальцемических состояниях. Ранитидин не является антихолинергическим средством. Ингибирует базальную и стимулированную секрецию соляной кислоты, снижая как объем, так и содержание кислоты и пепсина в желудочном соке. Гистак® имеет относительно большую продолжительность действия, поэтому прием 1 таблетки (150 мг) эффективно угнетает секрецию соляной кислоты в течение 12 часов.

Концентрации в сыворотке, необходимые для ингибирования 50% стимулированной секреции соляной кислоты, предположительно составляют от 36 до 94 нг/мл. После однократной пероральной дозы 150 мг, концентрации ранитидина в сыворотке находятся в данном диапазоне до 12 часов. Однако, уровни в крови не имеют стойкого отношения к дозе или степени ингибирования соляной кислоты.

Антисекреторная активность

1. Воздействие на секрецию соляной кислоты: Гистак® ингибирует как дневную, так и ночную базальную секрецию соляной кислоты, а также подавляет секрецию соляной кислоты в желудке, стимулируемую пищей, бетазолом, пентагастрином, как показано в таблице ниже.

Таблица 2. Воздействие перорального ранитидина на секрецию кислоты желудочного сока.

Очевидно, что базальные и ночные секреции, а также стимулированные бетазолом, являются самыми чувствительными к ингибированию ранитидином, реагируя почти полностью на дозы 100 мг или меньше, в то время как секреции стимулированные пентагастрином и пищей наиболее трудно подавить.

2. Воздействие на другие желудочно-кишечные секреции:

Пепсин: Гистак® не влияет на секрецию пепсина. Общий объем пепсина снижается пропорционально снижению объема желудочного сока.

Внутренний фактор: Гистак® не оказывает значительного воздействия на секрецию внутреннего фактора стимулированную пентагастрином.

Сывороточный гастрин: Гистак® оказывает незначительное воздействие на сывороточный гастрин натощак или после приема пищи.
Гистак® асқазан шырышты қабығының париетальді жасушаларының Н2-гистаминдік рецепторларының бөгегіші болып табылады. Ранитидин гиперкальцемиялық ахуалдарда сарысулық Ca++ төмендетпейді. Ранитидин холинергияға қарсы дәрі болып саналмайды. Тұз қышқылының базальді және көтермеленген сөлінісін тежей отырып, асқазан сөлінің көлемін де, оның құрамындағы қышқыл мен пепсинді де төмендетеді. Гистак® салыстырмалы үлкен әсер ету ұзақтығын иеленеді, сондықтан 1 таблетканы қабылдау (150 мг) 12 сағат ішінде тұз қышқылының сөлінісін тиімді бәсеңдетеді.

Тұз қышқылының 50% көтермеленген сөлінісін тежеуге қажетті сарысудағы концентрациялар, жорамалды түрде, 36-дан 94 нг/мл дейін құрайды. Ішу арқылы қабылданатын бір реттік 150 мг дозадан кейін, сарысудағы ранитидин концентрациясы осы кеңдікте 12 сағатқа дейін болады. Дегенмен, қандағы деңгейлердің дозаға тұрақты қатынасы немесе тұз қышқылын тежеу дәрежесі жоқ.

Сөлініске қарсы белсенділігі

1. Тұз қышқылының сөлінісіне әсер етуі: Гистак® тұз қышқылының әрі күндізгі, әрі түнгі базальді сөлінісін тежейді, сондай-ақ төмендегі кестеде көрсетілгендей тамақпен, бетазолмен, пентагастринмен көтермеленетін асқазандағы тұз қышқылының сөлінісін басады.

2 кесте. Ішу арқылы қабылданатын ранитидиннің асқазан сөлі қышқылының сөлінісіне әсер етуі.

Пентагастринмен және тамақпен көтермеленген сөліністер сияқты бәсеңдету көбірек қиын болған кезде 100 мг дозаға толық дерлік немесе азырақ жауап бере отырып, базальді және түнгі, сондай-ақ бетазолмен көтермеленген сөліністер анық түрде ранитидинмен тежеліске ең сезімталдары болып саналады.

2. Басқа асқазан-ішек сөлінісіне әсер етуі:

Пепсин: Гистак® пепсин сөлінісіне әсер етпейді. Пепсиннің жалпы көлемі асқазан сөлі көлемінің азаюына пропорционал төмендейді.

Ішкі фактор: Гистак® пентагастринмен көтермеленген ішкі фактор сөлінісіне елеулі әсерін тигізбейді.

Сарысулық гастрин: Гистак® аш қарынға немесе ас ішуден соң қабылданған сарысулық гастринге болымсыз ықпал етеді.

Упаковка и форма выпуска

По 10 таблеток помещают в контурную безъячейковую упаковку из фольги алюминиевой. По 2 или 10 контурных безъячейковых упаковок вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках вкладывают в пачку из картона.
10 таблеткадан алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықсыз қаптамада. 2 немесе 10 пішінді ұяшықсыз қаптамадан медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салады.